Προσωπογραφίες ζωγραφισμένες κατά τους τρείς πρώτους μετά Χριστόν αιώνες από απόγονους των καλλιτεχνών της Αλεξανδρινής Σχολής έχουν διασωθεί ως τις μέρες μας. Παρέμειναν θαμμένες στους στεγνούς τάφους των αιγυπτιακών νεκροπόλεων, σε βάθος δύο περίπου μέτρων. Σώθηκαν, χάρη στο μοναδικά ξερό κλίμα της αιγυπτιακής ερήμου, εκεί όπου η ετήσια πτώση της βροχής δεν ξεπερνά τα δέκα εκατοστά. Γνωρίζουμε όμως πολύ λίγα πράγματα για την ταυτότητα των εικονιζομένων προσώπων όσο και των καλλιτεχνών που τα «εποίησαν».

Η έκθεση περιέχει λαμπρά δείγματα από το corpus του Φαγιούμ, και κυρίως από την Χαουάρα, νεκρόπολη της Αρσινόης, πόλη που ήταν γνωστή στους Ελληνες από την εποχή του Ηροδότου ως η πόλη των Κροκοδείλων, η Κροκοδείλων Πόλις.

Τα εικονιζόμενα πρόσωπα ανήκαν ως επί το πλείστον στη θρησκεία της Ίσιδας καθώς και σε εκείνη του Σέραπι.

Τα πορτραίτα του Φαγιούμ ζωγραφίστηκαν για να εξασφαλίσουν την αιώνια ζωή σ΄ αυτούς που απεικονίζουν, αποτελούν την ελληνική συμβολή στην προαιώνια μάχη των Αιγυπτίων ενάντια στο θάνατο.